Opera toffi

15.12.2007, godz. 23:00
PKiN Sala Kruczkowskiego, Bretoncaffe & Wytwórnia Teatr

opera_240Opera toffi” - multimedialny spektakl Teatru Bretoncaffe inspirowany zjawiskiem teatru operowego. Eklektyzm opery został tu sprowadzony do minimalistycznej, formy, stanowiącej połączenie muzyki, śpiewu, tekstu, teatru oraz wideoinstalacji.

W wielu miejscach świata opera stanowi wciąż żywą tradycję. W Polsce moda na operę rośnie, choć zasięg i stopień jej oddziaływania trudny jest do określenia. Teatr operowy to fenomen poniekąd paradoksalny: jako gatunek dążący - z samych założeń - do największej pełni ekspresji, poprzez swoją totalność właśnie, bezpośrednio graniczy z kiczem. Potęga muzyki i ludzkiego głosu zderza się tu często z wątłością inscenizacji i aktorstwa, z pustą przesadą, przerysowanym gestem. Piękno sąsiaduje w niej z tandetą. W tym zderzeniu widzimy ciekawą paralelę do wszelkich „wielkich” idei duchowych, które w praktyce borykają się z małością, a także do współczesności, która z kolei próbuje idealizować banał. „Opera toffi” to także satyra na media współczesne wytwarzające swój własny typ kultury, który oddala się coraz bardziej od źródeł ludzkiego ducha. To wizja świata, który stał się „kopią bez oryginału”, a może nawet „kopią kopii”.

Przede wszystkim jednak „Opera Toffi” to surrealistyczny pastisz opery, a zwłaszcza jej odmiany melodramatycznej. Drwina z konwencjonalnej emocjonalności, a jednocześnie czysta zabawa formą.

Artyści zaangażowani w projekt:

Libretto, reżyseria : Sławomir Krawczyński
Muzyka, śpiew: Dominik Strycharski
Orkiestra:
dj Cues - sampler, laptop;
Jakub Rutkowski - elektroniczna perkusja,
keyboard; Aleksander Papierz -
elektryczne saksofony; Dominik Strycharski - flety proste, śpiew
Wideo, montaż komputerowy: Lech Rowiński
Produkcja: Stowarzyszenie Scena 96, Stowarzyszenie Zmiana Społeczna
Współpraca : Bytomskie Centrum Kultury

Teatr Bretoncaffe
Teatr Bretoncaffe został założony w 2001 r. w Warszawie przez trójkę artystów: Annę Godowską, tancerkę i choreografkę, Sławomira Krawczyńskiego, dramaturga i reżysera oraz Dominika Strycharskiego, muzyka i kompozytora. W 2003 r. do zespołu dołączyła Anita Wach.

Teatr Bretoncaffe w swojej twórczości łączy taniec współczesny/ruch, aktorstwo, tekst, muzykę. Traktując w sposób otwarty samo pojęcie teatru, twórcyBretoncaffe nie chcą ograniczać się li tylko do poszukiwania stylu. Teatr jest dla nich miejscem, gdzie artysta w sposób świadomy otwiera się na rzeczywistość. Źródłem inspiracji może być zarówno konkretny tekst literacki lub filozoficzna myśl, jak i obserwacja codziennych wydarzeń, czy też kontemplacja snów. U podstaw każdej pracy leży chęć uchwycenia zjawisk, które w życiu człowieka i kulturze są nie w pełni uświadomione i trudne do wyrażenia. Jest to poszukiwanie procesów ukrytych za fasadami oczywistości, kulturowymi schematami i potocznymi definicjami, procesów, które w wielkim stopniu determinują nasze życie, wpływają na jednostkowe oraz zbiorowe losy. Śledzenie tego ukrytego nurtu jest sposobem na obserwację współczesności, której obraz ciągle się zmienia, transformuje w coraz nowe formy. Ten obraz w istocie stanowi odbicie skomplikowanej, zbiorowej ludzkiej psyche. Dla twórcówBretoncaffe taniec jest ogólną nazwą pracy nad ciałem, a praca ta zakłada potraktowanie ciała jako medium treści psychicznych. Taniec i aktorstwo naturalnie współistnieją ze sobą, stanowiąc różne strony jednego procesu. Są manifestacją zjawisk psychicznych. Począwszy od 2004 r. zespół prowadzi projekt badawczy pod nazwą „Taniec śniącego ciała”, którego celem jest wypracowanie własnej techniką pracy z ciałem w oparciu o metody psychologii zorientowanej na proces, której twórcą jest Arnold Mindell. Projekt ten realizowany jest we współpracy z Akademią Psychologii Zorientowanej na Proces w Warszawie.

Bretoncaffe & Teatr Wytwórnia

teatrbretoncaffe@world.pl